Farbowanie włosów – jak zrobić to bezpiecznie w domu?

Bezpieczne farbowanie włosów w domu opiera się na trzech prostych zasadach: wykonaniu próby uczuleniowej na 48 godzin przed zabiegiem, dokładnym zabezpieczeniu skóry wokół linii włosów oraz ścisłym trzymaniu się czasu aplikacji podanego przez producenta. Tylko wtedy unikniesz podrażnień, niespodziewanych odcieni i zniszczeń. W dalszej części artykułu pokażemy, jak krok po kroku przygotować się do koloryzacji, jakie narzędzia będą niezbędne i które błędy zdarzają się najczęściej.

Jak przygotować się do domowej koloryzacji?

Samodzielne farbowanie wcale nie musi kończyć się rozczarowaniem – o ile podejdziesz do niego metodycznie. Przygotowanie stanowiska i włosów zabiera zaledwie kilkanaście minut, a znacząco podnosi bezpieczeństwo całego zabiegu. Warto też pamiętać, że pospieszne mieszanie farby bez wcześniejszego testu uczuleniowego to najprostsza droga do przykrej wysypki czy pieczenia.

Dobrze jest zacząć od zaplanowania, w którym momencie dnia wykonasz koloryzację. Potrzebujesz około godziny nieprzerwanego spokoju – tyle trwa przeciętna aplikacja, działanie pigmentu i późniejsze dokładne spłukanie. Zorganizuj sobie również dostęp do łazienki i przygotuj stare ubranie, którego nie będzie szkoda, gdyby farba przypadkiem skapnęła.

Próba uczuleniowa

Choć dzisiejsze formuły są znacznie łagodniejsze niż jeszcze kilkanaście lat temu, skóra każdego z nas może reagować indywidualnie. Dlatego absolutną podstawą bezpiecznej koloryzacji pozostaje test na niewielkim fragmencie skóry. Wystarczy odrobinę przygotowanej mieszanki nałożyć w zgięciu łokcia i pozostawić na wysuszenie.

Przez kolejne 48 godzin obserwuj to miejsce – jeżeli nie wystąpi zaczerwienienie, obrzęk ani swędzenie, możesz przystąpić do farbowania. To najważniejszy krok, którego nie wolno pomijać nawet wtedy, gdy używasz farby tej samej marki po raz kolejny.

Czy przed farbowaniem trzeba myć włosy?

Zdecydowanie nie. Świeżo umyte kosmyki mają odsłonięte łuski, co wprawdzie ułatwia wnikanie pigmentu, ale jednocześnie mocniej naraża je na działanie składników utleniających. Lekko nieświeże włosy – takie, które ostatni raz myłaś 1–2 dni wcześniej – otacza cienka warstwa sebum. Stanowi ona naturalną barierę ochronną dla skóry głowy i łodygi, a pigment bez problemu przez nią przenika.

Dodatkowy powód to unikanie podrażnień: mycie bezpośrednio przed zabiegiem może podrażnić skórę i sprawić, że aplikacja farby stanie się nieprzyjemnie piekąca. Dlatego fryzjerzy od lat radzą, aby na wizytę przychodzić z włosami nieumytymi dzień czy dwa.

Niezbędne akcesoria

Zanim wymieszasz składniki farby, zgromadź pod ręką wszystkie potrzebne przedmioty – po rozrobieniu mieszanki nie będzie już czasu na ich szukanie. Przydadzą się:

• plastikowa miseczka i szpatułka do wymieszania kremu z utleniaczem,
• pędzelek fryzjerski o syntetycznym włosiu,
• rękawiczki ochronne (dołączone do opakowania i jedna para zapasowa),
• grzebień z szeroko rozstawionymi zębami do dzielenia pasm,
• klipsy lub spinki do spinania wydzielonych sekcji,
• stary ręcznik albo peleryna fryzjerska do ochrony ramion,
• minutnik kuchenny lub aplikacja w telefonie do odliczania czasu.

Jaki rodzaj farby wybrać do użytku domowego?

Na rynku znajdziesz trzy podstawowe grupy produktów koloryzujących. Różnią się one trwałością, stopniem wnikania we włos oraz łatwością późniejszego usunięcia, jeżeli efekt nie przypadnie Ci do gustu. Od wyboru kategorii w dużym stopniu zależy bezpieczeństwo całej operacji, szczególnie gdy planujesz pierwszą samodzielną koloryzację.

Farby trwałe, półtrwałe i tymczasowe

Koloryzacja trwała ingeruje w strukturę włosa – pigment wnika głęboko, dlatego kolor nie wymywa się przy myciu i z czasem jedynie blaknie. Ten typ nadaje się do pokrycia siwizny i radykalnych zmian, ale błędy są trudne do skorygowania. Z kolei farby półtrwałe łączą się z włóknem powierzchownie, stopniowo wypłukując się podczas kilkunastu kolejnych myć. To dobry wybór, gdy chcesz odświeżyć odcień lub przetestować nową barwę bez długoterminowego zobowiązania.

Produkty tymczasowe, takie jak pianki, musy czy szamponetki, otulają włos barwnikiem, który nie otwiera łusek. Znikają zwykle po 2–3 myciach, więc nadają się głównie do jednorazowych metamorfoz na specjalną okazję. Są najmniej inwazyjne i można po nie sięgać nawet wtedy, gdy dopiero uczysz się samodzielnej aplikacji.

Farby bez amoniaku – czy są lepsze?

Amoniak od lat budzi niepokój, choć w kontrolowanych stężeniach jego działanie nie jest jednoznacznie szkodliwe. Preparaty bez tej substancji pachną przyjemniej i rzadziej wywołują łzawienie oczu, a przy tym delikatniej oddziałują na włókno. Dlatego poleca się je osobom o wrażliwej skórze, kobietom w ciąży i każdemu, kto obawia się niepotrzebnego wysuszania kosmyków.

Współczesne farby amoniakalne są jednak wzbogacane o składniki pielęgnujące, co sprawia, że przy sporadycznej koloryzacji przeciętna kondycja pasm nie ulega dramatycznemu pogorszeniu. Wybór pozostaje więc kwestią indywidualnych odczuć – jeżeli masz skłonność do podrażnień, postaw na formułę bezamoniakalną.

Jak poprawnie nakładać farbę krok po kroku?

Sam sposób aplikacji ma ogromne znaczenie dla równomiernego pokrycia i uniknięcia smug. Nawet najbardziej intensywny pigment nie zamaskuje fragmentów pominiętych podczas malowania, dlatego warto poświęcić kilka minut na podzielenie włosów na logiczne sekcje.

Zabezpieczanie skóry

Tuż przed rozpoczęciem nałóż tłusty krem lub wazelinę tuż przy linii włosów – na czoło, skronie i małżowiny uszu. Tworzy to fizyczną barierę, która nie pozwala farbie trwale przyczepić się do naskórka. Jeżeli mimo wszystko niewielka ilość mieszanki trafi poza wyznaczony obszar, usuń ją od razu zwilżonym wacikiem – im szybciej, tym łatwiej zetrzesz ślad.

Podział włosów na sekcje

Całą fryzurę rozdziel na cztery podstawowe części: przedziałkiem na środku głowy od czoła do karku, a następnie poprzecznie od ucha do ucha. Każdą sekcję upnij klipsem. Takie rozplanowanie sprawia, że masz stały podgląd na już pomalowane pasma i nie pomijasz żadnego obszaru.

Dla włosów szczególnie gęstych lub długich warto wydzielać jeszcze mniejsze podsekcje – wąskie pasma szerokości około dwóch centymetrów gwarantują precyzyjne dotarcie produktu do wszystkich włókien, zwłaszcza w okolicach karku i za uszami.

Aplikacja na odrosty i długości

Jeżeli farbujesz włosy po raz pierwszy, nakładaj mieszankę od nasady, przesuwając się równomiernie ku końcom. Gdy natomiast odświeżasz już istniejący kolor, zacznij od widocznych odrostów. Nałóż farbę dokładnie tam, gdzie widać naturalny pigment, i odczekaj około 15 minut, zanim przeciągniesz pozostałą część emulsji na resztę długości. Dzięki temu unikniesz efektu „odcięcia”, w którym nasada jest jaśniejsza albo ciemniejsza od starszej partii włosów.

Nigdy nie przedłużaj czasu trzymania farby ponad zalecenia na opakowaniu – dłuższy kontakt nie wzmocni koloru, a może poważnie osłabić strukturę włókna.

Pielęgnacja włosów po koloryzacji

Bezpośrednio po zmyciu farby i nałożeniu odżywki zamykającej łuski, skóra głowy potrzebuje odpoczynku. W kolejnych dniach sięgaj wyłącznie po szampony przeznaczone do włosów farbowanych – mają łagodniejszy skład i przeciwdziałają przedwczesnemu blaknięciu. Raz w tygodniu zastosuj maskę nawilżającą lub regenerującą, która uzupełni ubytki w cementowo-lipidowej warstwie ochronnej włosa.

Kolor będzie się utrzymywał tym dłużej, im rzadziej narażasz go na działanie gorącej wody oraz wysokich temperatur podczas stylizacji. Zawsze przed użyciem prostownicy czy lokówki nałóż preparat termoochronny, a podczas suszenia trzymaj suszarkę w odległości przynajmniej 20 centymetrów od pasm.

Maskowanie odrostów między koloryzacjami

Jeśli odrosty stały się widoczne, a na pełną koloryzację przyjdzie jeszcze zaczekać, pomocne okażą się tymczasowe produkty maskujące – w postaci sprayu lub tuszu do włosów. Utrzymują się do pierwszego mycia i pozwalają przetrwać kilka dni bez wizyty u fryzjera czy ponownego farbowania całej głowy.

Farbowanie włosów w ciąży

Mit o szkodliwości farb w czasie ciąży został już dawno obalony – badania nie potwierdziły bezpośredniego negatywnego wpływu na rozwój płodu. Największym rzeczywistym wyzwaniem bywa natomiast awersja do intensywnych zapachów, która zwykle nasila się w pierwszym trymestrze. Z tego powodu bezpieczniej jest odłożyć koloryzację do czasu po 12. tygodniu, gdy mdłości często ustępują.

Zamiast farb z amoniakiem wiele przyszłych mam wybiera delikatniejsze formuły półtrwałe lub oparte na składnikach roślinnych – na przykład hennę. Jeżeli decydujesz się na salonową usługę, poinformuj fryzjera o swoim stanie, a ten dobierze preparaty łagodniejsze dla skóry i układu oddechowego. Jak pokazują wypowiedzi kobiet na forach, regularne farbowanie w ciąży nie odbiło się negatywnie na kondycji ich dzieci, a komfort wynikający z zadbanego wyglądu pozytywnie wpływał na samopoczucie.

Prawnie dopuszczone farby do użytku domowego są bezpieczne także w II i III trymestrze. W razie wątpliwości wykonaj test na małym fragmencie skóry i skonsultuj się z lekarzem prowadzącym ciążę.